Ya .....

Bir insan dusun,omur boyu cennet arzusuyla yasamis.heyatini onu qazanmaq ucun sekillendirmis,dininin qoydugu qaydalara riayet etmis,et dediyini etmis etme dediyini etmememis.bunun ucun bir cox isteklerinden el cekmis bir insan,Bir insan ki,omur boyu cennetde qarsiligini gorerem deye ozunu ovudaraq bir cox eylenclerden ozunu men etmis.Bir gun oldu bu insan.ve umdugu cennetle qarsilasmadi.Omur boyu arzu edib xeyalini qurdugu cenneti yox idi,en esasi sonsuz yasayacagi axireti yox idi.Insanin bir an heyati gozunun qarsisindan kecir.dua etdiyi Tanrisini dusunur,ved edilmis cenneti dusunur ve heyatdayken ede bilmediklerini.Anlayir insan heyatini bir yalan ustune qurdugunu,analayir o ozu yaratdigi bir Tanriya inandigini.Acizliyi ucbatindan bezi seyleri bacara bilmediyi ucun bir Tanri yaratdigini anlayir ve bir azda ileri gedib bu Tanrinin ona sonsuzlugu da vere bileceyini xeyal edir,buna inanir.Ancaq bu yaratdigi Tanrinin ozuyle oxsar bir  xususiyyeti de olur.Tanri da etdiklerinin qarsiliginda ne ise isteyir O ondan onu Tanrisinin yaratdigini demesini isteyir,ondan her gun ibadet etmesini isteyir.Her gun insanin ozunun hec neye qadir olmadigini her seyin Tanrisinin elinde olmasini demesini isteyir.Bu olur onun Tanrisi.Ancaq insan bunu en sonda anlayir onu ozunun yaratdigini.Bundan pesman olub olmadigi ise yeqin insandan insana deyisr